เชียงรายมีมหาวิทยาลัยหลายแห่ง มีนักวิจัย มีงานวิชาการ และมีภาคประชาสังคมที่เข้มแข็ง แต่สิ่งเหล่านี้ยังไม่ได้ทำงานร่วมกันอย่างเต็มศักยภาพ งานวิจัยที่ดีถูกเก็บไว้ในหิ้ง ขณะที่ชุมชนยังรอคำตอบที่ใช้ได้จริง

วิชาการเพื่อสังคมจึงไม่ใช่แค่การทำวิจัยแล้วเสร็จ แต่คือกระบวนการที่นักวิชาการลงมานั่งกับชุมชน ฟังปัญหาที่แท้จริง วิเคราะห์ร่วมกัน และหาทางออกที่ทั้งสองฝ่ายเป็นเจ้าของ

การประชุมครั้งนี้เป็นก้าวแรกของการสร้าง “วงวิชาการเฉพาะกลุ่มประเด็น” ที่ครอบคลุมทั้ง 8 ด้านของธรรมนูญเชียงราย โดยจับคู่นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยในพื้นที่กับปัญหาและโอกาสที่ชุมชนเผชิญอยู่จริง เพื่อให้ความรู้กลายเป็นพลังที่จับต้องได้ และแผนพัฒนาจังหวัดมีฐานข้อมูลที่เชื่อถือได้รองรับ

เป้าหมายไม่ใช่ให้วิชาการ “สอน” ชุมชน แต่ให้วิชาการ “ดัน” ชุมชนไปข้างหน้าด้วยกัน

อินโฟกราฟิกสรุปประเด็นสำคัญจากการประชุมเชิงปฏิบัติการ เชียงรายล้านนาแห่งความสุข